Ռուսաստանի «գերակայությանը վերջ տալու» Ադրբեջանի մոտիվացիան հոս է, որ կը փորձէ իր ազդեցութիւնը ընդլայնել եւ տարածաշրջանային քաղաքականութեան մէջ նոր դերակատարութիւն ստանալ։ Ադրբեջանը կը ձգտի ամրապնդել իր դիրքերը, օգտուելով միջազգային իրավիճակէն եւ Ռուսիոյ
Ռուսաստանի «գերակայությանը վերջ տալու» Ադրբեջանի մոտիվացիան հոս է, որ կը փորձէ իր ազդեցութիւնը ընդլայնել եւ տարածաշրջանային քաղաքականութեան մէջ նոր դերակատարութիւն ստանալ։ Ադրբեջանը կը ձգտի ամրապնդել իր դիրքերը, օգտուելով միջազգային իրավիճակէն եւ Ռուսիոյ
27-07-2026 16:40 Քաղաքականութիւն
1in.am Ադրբե՜ջանը Հարավային Կովկասում Ռուսաստանի գերակայությանը վերջ է տվել։ Այս եզրակացությանն է եկել Ուկրաինայի Արտաքին հետախուզութեան ծառայութիւնը։ Տեղեկատվութիւնը տարածել է Բաքվի իշխանկան minval.az-ը՝ առանց սկզբնաղբյուրի վկայակոչման։ Ադրբե՜ջանական լրատվամիջոցին, երևում է, հետաքրքրել է ոչ այնքան նյութի հավաստիութիւնը, այլ՝ ներքին եւ արտաքին ազդեցութիւնը։ Մանաւանդ որ Ուկրաինայի ԱՀԾ-ն հատուկ նշել է Եվրոպայի էներգետիկ շուկայում «Ռուսաստանին լիովին փոխարինելու պատրաստակամութեան» մասին Բեռլինում Իլհամ Ալիեւի յայտարարութեան կարեւորութիւնը։
Նախապատերազմական 2021թ․-ին Ռուսաստանը Եվրոպա է արտահանել 155 միլիարդ խորանարդ մետր գազ։ Ադրբե՜ջանը պարտաւորուած է 2027թ․ Եւրամիութեան երկրներ արտահանել ընդհանուր առմամբ 20 միլիարդ խորանարդ մետր գազ։ Ծաւալների ահռելի տարբերութիւնը վկայում է, որ Ադրբե՜ջանը գազի եվրոպական շուկայում Ռուսաստանին փոխարինել պարզապես չի կարող։ Ինչպէս ասում են՝ այն մակարդակը չէ։
Բայց արտաքին քաղաքական «լեգենդը» հիւսուած է, եւ Ուկրաինան ԱՀԾ մակարդակով Ալիեւին սատարել է։ Ընդ որում, այդ մասին տեղեկութիւնը տարածուած է Կասպից ծովում իրանական բեռնանավի խոցման եւ այդ առթիվ Ուկրաինայի հասցէին Թեհրանի կոշտ յայտարարութեան համատեքստում։
Fox News-ին հարցազրույցում Զելենսկին յայտարարել է, որ Իրանը Ուկրաինայի դեմ «պատերազմին մասնակցում է առաջին տարուց ի վեր»։ Նա վկայակոչել է Իրանի կողմից Ռուսաստանին ԱԹՍ-եր մատակարարելու, իսկ հետագայում արտադրութեան լիցենզիա եւ տեխնոլոգիաներ տրամադրելու «անհերքելի փաստերը»։ Ռուսաստան-Իրան եւ հակառակ ուղղութեամբ բեռնափոխադրումների լոգիստիկան առնվազն հետախուզական առումով «միջնորդուած» է Ադրբե՜ջանով։
Կարելի է ենթադրել, որ Եւրամիութեան «էներգետիկ անվտանգութիւնը ապահովելու Ադրբե՜ջանի պատրաստակամութեան» քարոզչութիւնը, որի հավաստիութեանը իրականում ոչ ոք չի հավատում, խորքային իմաստով Ռուսաստան-Իրան ռազմավարական հաղորդակցութիւնը «խոչընդոտելու» դիմաց Ալիեւին տրվող բոնուս է, որ, ամենայն հավանականութեամբ, կգործի կարճաժամկետ հեռանկարում: Ռուսաստան-Եւրոպա էներգետիկ ենթակառուցուածքները հիմնականում պահպանուած են եւ ուկրաինական կարգաւորման յետոյ կարող են շատ արագ վերագործարկուել։
Միամտութիւն կլիներ ասել, թէ Իլհամ Ալիեւը դա չի հասկանում կամ չի հաշուարկել, որ Ռուսաստանի եւ Իրանի միջեւ սեղուած՝ Ադրբե՜ջանը նման «արկածախնդրութիւն» չպետք է թույլ տայ։ Հետեւաբար ո՞րն է Հարավային Կովկասում Ռուսաստանի «գերակայությանը վերջ տալու» նրա մոտիվացիան։ Այս հարցը առաջին հերթին պետք է հուզի Հայաստանին։ Միւս բոլոր «խաղացողները», հաշուելով նրանց «քաշային կարգը», այլընտրանք «միշտ կարող են ունենալ»։
* Այս բնագիրը ինքնաշխատօրէն թարգմանուած է արհեստական բանականութեան (ԱԲ) կողմէ:
ԱՐԵՒՄՏԱՀԱՅԵՐԵՆ
