1in.am Օմսկում Կասիմ Ժոմարթ Տոկաևի հետ հանդիպումից մեկ օր ետք Ռուսաստանի Դաշնութեան նախագահ Վլադիմիր Պուտինի Ռազմածովային ուժերու սպայակազմի ներկայացուցիչներու առջև ելոյթում յայտարարած է, որ Ուկրաինան մէկ օր կորցնելու է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմէն ետք Ստալինէն «նվեր ստացած» արևմտեան տարածքները։ Ան նոյնիսկ նշած է այն երկիրները, որ կրնան հավակնել այդ տարածքներին՝ Լեհաստան, Հունգարիա եւ Ռումինիա։
Այդ երկիրները ՆԱՏՕ-ի անդամ են, դաշինք, որուն Ռուսաստանը թշնամի է ճանաչած եւ անոր մեղադրում իրեն «ռազմավարական պարտութեան մատնելու նպատակադրվածութեան» մէջ։ Այդ համատեքստում Ուկրաինայի նկատմամբ Լեհաստանի, Հունգարիայի եւ Ռումինիայի տարածքային «պահանջատիրութեան» փաստացի անոնսաւորումը կը թուի ոչ միայն անտրամաբանական, այլեւ ՌԴ աշխարհաքաղաքական շահերուն հակոտնյա։
Բայց խորքային իմաստով Պուտինը հետապնդում է Եվրոպայի «հակառուսաստանեան դաշինքի» տրոհումը եւ Լեհաստանին, Հունգարիային եւ Ռումինիային փաստացի առաջարկում է «կիսել Ուկրաինան»։ Միայն պատկերացնել կարելի է, թէ ՆԱՏՕ-ն ինչ ճգնաժամի մէջ կհայտնուի, եթէ Լեհաստանը, Հունգարիան եւ Ռումինիան օրակարգ բերեն «խլուած տարածքները վերադարձնելու պահանջը»։
Այդ յայտարարութեամբ Ռուսաստանի նախագահը բացայայտած է Օմսկում ղազախստանցի պաշտոնակցի հետ հանդիպման ձախողումը։ Հստակ հասկացվում է, որ առանձնազրոյցի ժամանակ անոր չի հաջողած Տոկաևին համոզել, որ «ռազմաճակատում նախաձեռնութիւնը լիովին Ռուսաստանի ձեռքում է, Կիեւի ռեժիմը վախճանը մոտալուտ է»։
Ուկրաինայից Լեհաստանի, Հունգարիայի եւ Ռումինիայի «տարածքային արդարացի պահանջներու» հրապարակայնացման հասցեատերը, ամենայն հավանականութեամբ ոչ միայն Վարշավան, Բուդապեշտը եւ Բուխարեստն են, այլեւ առաջին հերթին՝ Բրյուսելը, Լոնդոնը, Փարիզը եւ Բեռլինը։ Ըստ էութեան, դա շատ թափանցիկ ակնարկ է, որ Ռուսաստանը «կարող է համաեվրոպական պատերազմ հրահրել»։
Բելառուսի հետ «միութենական պետութեան», Ղազախստանի համագործակցութեամբ «եվրասիական ընդհանուր տան» նախագծերը ռուս-ուկրաինական պատերազմի փորձութիւնը չեն հաղթահարում, Մինսկը եւ Աստանան պատմական պատասխանատվութեան բեռ կիսելու ոչ մի մոտիվացիա չունեն։ Ի հակակշիռ՝ Վլադիմիր Պուտինը, երեւում է, նպատակադրվել է Արևելեան Եվրոպայում «պահանջատիրութիւն» բորբոքել։ Նման գայթակղութիւն 1939 թ․-ին Ստալինն է gehabt։
* Այս բնագիրը ինքնաշխատօրէն թարգմանուած է արհեստական բանականութեան (ԱԲ) կողմէ:
ԱՐԵՒՄՏԱՀԱՅԵՐԵՆ
